Einde

30mrt - door Jos - 0 - Over meningen

(Dit is geschreven in de ik-vorm, omdat het mijn persoonlijke oordeel over de situatie en dit project is, excuses hier voor.) Het einde van actieve pogingen om tot mensen door te dringen met hoe economie werkt en hoe een democratie kan werken is bereikt, na ongeveer 15 jaar pogingen en eindeloos veel schrijven. Schrijven tot er deuken in de toetsen van het toetsenbord stonden, en mijn toetsenbord er uiteindelijk ook mee op hielt.

Het is mij duidelijk geworden, dat mensen niet in staat zijn tot normaal nadenken, en dat is ook te zien in de geschiedenis van Nederland, zoals opgetekend in het boek De Republiek. inzake de godsdiensttwisten. Deze twisten gingen nergens over. Waarom werd er dan toch ruzie gestookt ? Het was een macht strijd. De ideologische punten zijn niet meer dan vlaggen op een leger voor deze mensen. Het interesseert ze niet werkelijk of het zo is of niet, het gaat er alleen maar om, om iets anders te zeggen dan die ander, en dan daar mee te gaan zitten etteren.

Dat zo beseffende, wordt het ook duidelijk hoe dit volk (deze volkeren) reageren als iemand een politiek voorstel doet. Dat interpreteren ze dan, bewust of onbewust, op dezelfde manier als zij zelf in elkaar zitten, dus als niets meer dan “gewoon even wat anders zeggen dan de anderen, om daar mee te gaan etteren en de macht proberen te pakken”. Met dit soort “nul cultuur” (zo gezegd) wil ik persoonlijk in ieder geval niets te maken hebben, en dit soort cultuur is ook niet in staat tot een democratie. Een minimum aan interesse in wat rechtvaardig en waar is, is een vereiste. Dit minimum wordt overduidelijk niet behaald.

De actieve fase is in ieder geval voorbij, maar uiteraard gaat deze samenleving helemaal stuk, en waarschijnlijk de grote oorlog in (iets wat zij zelf nog steeds absoluut niet door hebben, blijkbaar hebben ze niet de minste interesse in de historie van de wereld). Deze website blijft in principe wel beschikbaar, en als er ergens nog vragen over zijn (wat niet zou moeten, want alles is eindeloos beargumenteerd) dan beantwoord ik die natuurlijk altijd graag; maar ik beloof niets, en misschien doe ik dat ook wel niet want wie het nu nog niet kan snappen, die snapt het nooit. De wil om een rechtvaardige samenleving te hebben ontbreekt gewoon in deze maatschappij. Er wordt wat geroepen, als het toevallig in het eigen belang is, en dat is het dan. Kortzichtigheid en eigenbelang, daar draait het allemaal om in dit land.

§

Er zijn ook wat praktische kwesties die hiertoe hebben bijgedragen dat ik helemaal geen enkel geloof meer koester in het democratische niveau van de Nederlandse samenleving en de westerse samenleving als geheel, en dat is het continue ontwijken van het debat, en dingen als willen gaan demonstreren en dan op komen dagen terwijl er niemand is (één of ander misverstand). De oppositie is gewoon slap, chaotisch en wil eigenlijk niet winnen, heeft ook geen echt doel voor ogen. Soms denken ze dat ze een doel hebben, maar het is ad-hoc, en zo niet dan is het vaak niets meer dan oppervlakkigheid en simpelheid.

Inderdaad is misschien het doel niets meer voor veel mensen in de oppositie, dan oppositie voeren als een soort hobby, of als betaalde baan, en dan mag er ook niet gewonnen worden want dan is dat het einde van die hobby of baan. Dit voorstel hier stelt heel duidelijk waar het heen zou moeten en waarom, heeft dus een duidelijk eind doel, waarin — als het goed is — minder grootschalige oppositie nodig zou moeten zijn. Waarschijnlijk is oppositie nog steeds ook nadat dit allemaal is ingevoerd nodig, omdat er nu eenmaal slechte mensen zijn, en die blijven dingen kapot maken, ook als het systeem beter in elkaar zit dan voorheen.

Het is natuurlijk de vraag of dit model haalbaar is voor het Nederlandse volk, want een minimum aan “met elkaar praten zonder elkaar de keel af te snijden” is een vereiste, maar indirect is deze vraag nu ontkennend beantwoord, want wie niet kan snappen hoe een economie in elkaar hoort te zitten, en/of hoe een Staats-democratie zou kunnen functioneren (op een hoger niveau van machtsdeling), die laat zien er niet klaar voor te zijn, het niet aan te kunnen.

Dat verwijt zou men uiteraard ook aan ondergetekende kunnen maken, en misschien is dat dan zo, maar op een goed moment ga ik er toch een einde aan knopen, want aan een dood paard trekken is zinloos. Het houdt een keer op hè. Ik ga wat anders doen, en jullie gaan het maar lekker uitzoeken met elkaar. Laat het allemaal maar weer uit de hand lopen, ga er maar weer een rotzooi van maken, net als tijdens de Tweede Wereld Oorlog, en nu blijkbaar aan de kant van de Nazis tegen de Russen. Ga maar een “Corona” dictatuur oprichten, om weer te leren luisteren op straffe van ….

§ Einde §

Terugblik

Hiermee komt dan een einde aan een democratiseringsproject dat begon in 2002, met het beginnen te schrijven van het electronische democratie programma “sede – secure democracy (link)”. Eigenlijk begon het eerder, met de realisatie dat Einstein een absurde theorie heeft voorgesteld, en het debat daartegen. Dat was een debat tegen één van de afgoden van de westerse wereld. Afgodendienst is het tegenovergestelde van democratie. Dit debat werd afgesloten met de “publicatie” (lees: dumpen op Internet website) van een soort werkstukje (link), waarin de tegenstrijdigheden in die absurde theorie in meer dan 20 keren duidelijk gemaakt wordt. Achteraf gezien was het toen al duidelijk dat deze samenleving niet geïnteresseerd is in feiten, logische redeneringen, zelf na willen denken, en dus niet geïnteresseerd in democratie op welk niveau dan ook.

De volgende fase was het besef dat we nauwelijks democratie hebben in Nederland, want waarom wordt ons nooit iets gevraagd ? Mijn conclusie was dat er blijkbaar een tekort was aan Internet programmatuur die dit kon oplossen, en toen ben ik dat gaan maken. Dit leidde tot een onverwacht groots geluk, namelijk een internationale publicatie van dit programma in Linux Magazine (!). Overigens stond er een fout in dat artikel, een fout die nooit gerectificeerd is. Het is onbekend hoeveel schade die fout heeft aangericht. Één en ander leidde tot het D66 debacle, waar met een groep competente mensen wij de zaak aan de praat kregen en succesvol hadden getest, en de initiatiefnemer van dat groepje binnen D66 zelfs een motie wist binnen te slepen op het D66 Congres dat opdracht gaf tot invoering van dit oude en essentiële D66 ideaal. Het D66 bestuur dat tegen de motie was is echter niet onmiddellijk afgezet (wat had moeten gebeuren, toen hun verraad aan het ideaal duidelijk was), en is daardoor in staat gebleken de motie eenvoudigweg te negeren. Ik heb nog geschreven dat nu de strijd pas echt begint, maar dat leidde tot niets: “Het is nu aan het bestuur” (die dus niets doen, vermoedelijk omdat ze beseffen dat het systeem werkt en dus macht bij hen gaat weghalen).

Nadat dit tot een punt was gekomen waarop ondergetekende min of meer totaal uitgeput was van het programmeren aan dit computer programma, besefte ik dat dit programma niets meer zou zijn dan een speeltje in een maatschappij die scheef in elkaar zit (zogezegd). Er is meer nodig dan een democratie computer programma.

Op de één of andere manier, toen ik wat grieperig was, begon het eindelijk duidelijk te worden hoe een economie in elkaar moet zitten. Men zou kunnen zeggen dat dit het debat is tussen de socialisten en liberalen in de Nederlandse politiek van de jaren 1970-1980, tussen de kapitalisten en de anti-kapitalisten. Dit leidde tot het opschrijven van één en ander, en om dat goed te kunnen bewaren maakte ik daar een soort boek van. De conclusie was dat de macht gespreid moet worden, en dat dit over vier grootheden kan/moet: de Staat, het financiële stelsel, bedrijfseigendom en grond eigendom. Het idee was toen: dat is nu klaar, en eenieder kan op basis hiervan nu een model schrijven en invoeren. Het probleem is opgelost.

Alhoewel dat inderdaad zo is, besefte ik me dat niemand iets zou doen, en dat de meest logische kandidaat om iets te gaan proberen ik toch zelf zou moeten zijn. Anders zou het wachten op niets zijn, en als ik het al niet zou proberen, waarom dan een ander ? Als ik het al niet genoeg wil om er moeite voor te doen, waarom dan een ander ? Als een ander het doet, sluit dat niet uit dat ik ook wat doe. Dus zo gedacht zo gedaan … Dit leidde tot een grondwet voorstel met 9 hoofdstukken en 239 wetten. Daarna verder uitgewerkt in nog meer detail, alsook de andere kant uit naar een versimpeling in 50 wetten, dat weer verder versimpeld naar 7 wetten, en dat uiteindelijk naar de essentiële kern: machtsdeling (ik weet niet meer zeker of ik dit nu eerder of later deed dan het implementatie plan maken, dit is allemaal jaren geleden en soms gaan die dingen door elkaar heen).

Nadat die fase voorbij was, min of meer, liet dat nog een duidelijk gat open, want hoe moet dat allemaal geïmplementeerd worden ? Een architectonisch plan voor een gebouw, is een heel ander soort plan dan de planning van een uitvoerder over wanneer wat gedaan moet worden. In een architectonisch plan voor een brug hoeven niet persé steigers te staan, of waar het beton vandaan moet komen. Een grondwet hebben is één ding, en het is natuurlijk altijd mogelijk en simpel gedacht om dat per wet of als geheel in te voeren middels de bestaande Wetgever of desnoods met grove Revolutionaire middelen. Zo simpel is de realiteit echter niet, en ook hier op zou men tot in de oneindigheid kunnen wachten. De invoering van rechtvaardigheid is een ding op zich, dat ook meer omvat dan een grondwet alleen. De principes kunnen ook ingevoerd worden door mensen die dingen doen, zonder dat die principes direct wetten zijn. Als een burgeroorlog tegen tirannie weer nodig is, hoe is dat dan het beste uit te voeren ? Dit leidde uiteindelijk tot het gestructureerde implementatie plan met 9 methoden. Dit was eerst zijn eigen boekje, maar is later in de tweede versie opgenomen (titel: Distribute Power).

Onderwijl heb ik proberen te debateren hierover, vooral op Usenet. De kwaliteit van alle reacties tot nu toe, op één na, over die bijna 20 jaar, is altijd schokkend slecht geweest. Een niveau aan tegen argumenten is in de regel zo absurd laag en waardeloos, dat men net zo goed niet had kunnen reageren. Dit geeft ook weer te denken over de mogelijkheid dat een democratie mogelijk is in deze cultuur en met deze volkeren. Als het niveau van het debat zo schokkend gestoord laag is, wat kan hier dan eigenlijk nog. Typerend voorbeeld: men stelt voor dat land verdeeld moet worden om de markt vrij te maken, en krijgt als reactie dat je een kapitalist bent, of net andersom van de kant van de kapitalisten ben je altijd een communist. Dat is het dan. Er wordt niet eens ingegaan op de inhoud. In die bijna 20 jaar debateren was er dus welgeteld één zinnige reactie, die leidde tot deze uitbreiding van het voorgestelde bedrijfseigendomsrecht (link). Merk op dat deze uitbreiding optioneel is, en dat ik denk dat het niet haalbaar is voor deze volkeren (vandaar dat het ook niet bij het systeem hoorde). Toch één zinnige reactie en debat met iemand die wat nadenkt, dat is dus de uitzondering die de regel tot bewustzijn brengt.

De website heeft drie versies gehad, die ook alle drie nog bestaan als lagen op elkaar. Zie “more” in menu, en dan weer “more” op die pagina. (link eerste, link tweede, link derde). Het domein veranderde van “jhwh.be” (ter ere van de Tora van Mosjee, met de gelijksoortige economie gebaseerd op de juiste principes en waarheden dus), naar “(market.)socialisme.nl”. Het maakt niet zoveel uit denk ik, want een oppervlakkig volk begrijpt toch alles verkeerd, haast met opzet, hoe men de taart ook aansnijdt.

§

Tijdens dit alles heb ik ook geprobeerd oppositie te voeren tegen het internationale terrorisme, de oorlog en de misdaad van de heersende klasse inzake de grote misdaden van de laatste 20 jaar: ① de “9/11” aanvallen van Amerika zelf op het eigen land, om mensen bang te maken en de wereld in oorlog en dictatuur te gaan storten, wat in eerste instantie leidde tot de misdadige oorlogen tegen landen in het Midden Oosten. ② De 2008 grootschalige financiële fraude van het banken redden, wat nooit had moeten mogen. ③ De 2014 misdadige Obama-Nazi staatsgreep in Oekraïne (link), waar Amerika 300 Nederlanders heeft opgeofferd voor de eigen propaganda, misdaden waarvoor nog steeds geen recht gedaan is. ④ Het opnieuw uitbreken van de in 2008 erger gemaakte financiële crisis op 9 Maart 2020, een periode die beter bekend staat onder de noemer: Corona virus, want dat was blijkbaar het nep nieuws en het zelf georganiseerde internationale bio-terrorisme dat de aandacht van de financiële ineenstorting moet afleiden.

In elke van deze belangrijke gebeurtenissen hebben de volkeren gekozen voor het steunen van de internationale terroristen. Dit laat opnieuw zien dat deze volkeren niet geïnteresseerd zijn in democratie, rechtvaardigheid of vrede. Ze denken dat ze daar in geïnteresseerd zijn, maar het is zo oppervlakkig, dat het geen betekenis heeft.

Een schokkend symptoom van het gedrag van de volkeren, is hoe de mobiele telefoon een wapen voor waarheid, rechtvaardigheid en democratie had moeten zijn, maar hoe dat nu in zijn tegendeel aan het omslaan is, door de keuzes van de volkeren zelf, op individueel niveau. Stemmen via een mobiele computer telefoon kan prima (niet verkiezingen met hoog niveau van anonimiteit, maar wel andersoortige stemmingen). Hierin was voorzien in de mogelijkheid via het “sede” stem programma, om via SMS te gaan stemmen, maar dat had met andere software ook gekund natuurlijk. Via de mobiele computer telefoon hadden mensen meningen met elkaar kunnen vergelijken, en het verhaal van alle kanten kunnen horen. Ze konden dus buiten de bestaande terreur eenheden van de grote kranten en TV informatie vergaren. Dan zouden ze vervolgens kunnen stemmen voor vrede en rechtvaardigheid, tegen de zin in van de criminelen van de macht, om dan uiteindelijk ook die criminelen onschadelijk te maken. Dat was meer dan een theoretische mogelijkheid, dat was praktisch haalbaar, alhoewel blijkbaar niet psychologisch haalbaar.

In plaats daarvan doen mensen niet veel meer met hun mobiele telefoon, dan het gebruiken ter persoonlijk vermaak; en ten behoeve van hun werk, wat prima is uiteraard. Het is ook niet erg om persoonlijk vermaak te zoeken met een telefoon, maar als dat alles is wat men doet op het gebied van politiek, dan hebben de criminelen van de macht de handen vrij om te doen wat ze willen, en dat doen ze dan dus ook. Om het in extremis te stellen: de mensen maakten selfies met hun mobiele telefoon, terwijl ze het leed hadden moeten onderzoeken dat werd veroorzaakt door onze regeringen en de massa media leugens. In plaats van wachten op “likes” op “sociale media”, hadden ze politieke druk moeten ontwikkelen om de samenleving op het rechte pad te brengen.

Nu gaat dan het resultaat komen: de mobiele telefoon wordt nu een middel tot dictatuur, want men lijkt te gaan proberen om een terreur en angst cultuur op te bouwen op basis van “Corona hysterie”, waarbij de mobiele telefoon een sleutel rol krijgt als een soort binnenlands paspoort systeem. Merk op dat de mobiele computer telefoon ook al een fantastisch afluister apparaat is voor de heersende klasse, die nu precies weet wat mensen denken en doen, en dus hoe ze daar op moeten inspelen met hun leugens.

De mobiele telefoon is dus een symptoom geworden van de keuzes van het volk. Wat een machtig middel had kunnen zijn voor vrede en recht, is door de obsessie met zichzelf en de desinteresse in de ander nu aan het verworden tot een machtig middel voor dictatuur. Mensen geven graag de politiek overal de schuld van, maar zo simpel is het niet. Ze zijn zelf schuldig, ze maken zelf deze keuzes. Niemand dwingt ze er toe.

§

Zo komen we tot het huidige moment in deze terugblik. Op een gegeven moment is het genoeg met het wachten op “geen antwoord”, wéér een ontwijking van het debat, weer zinloos energie steken in een volk dat toch niet serieus wil nadenken of iets onderzoeken (maar wel overal de mening over klaar, of ze er iets van weten of niet). De politiek en keuzes bij de verkiezingen zijn min of meer waardeloos. Allemaal aanbidden ze de TV, er is geen serieuze oppositie. Er komt wat oppositie op gang inzake “Corona”, maar het is zoals altijd dezelfde oppervlakkigheid die er achter steekt. Er zit geen beet in, niet voor op de lange termijn.

Dus dat is het einde van deze kant, van ongeveer 20 jaar pogingen om van Nederland een vredelievende democratische Rechtstaat te maken, met een vrije markt economie ;-). Precies wat ze pretenderen dat het al is, maar dat is het niet. Er gaat ook veel goed natuurlijk, maar daar gaat het niet om in de politiek. Het gaat er om waar het fout gaat, en hoe dat beter kan. Over het algemeen genomen, gaat er niet genoeg goed, om een stabiele samenleving te hebben. De situatie in die zin gaat boven individuele voorkeuren uit. Het gaat objectief niet goed genoeg, om een stabiele, prettige en veilige samenleving te hebben, voor onszelf, onze ouderen en de kinderen, en hun kinderen en hun kinderen. Derhalve is de situatie urgent, was altijd al urgent, en zal nog lange tijd urgent blijven, in toenemende mate omdat de onopgeloste problemen zich blijven opstapelen.

Die problemen komen mijn inziens allemaal voort uit één essentieel probleem: mensen luisteren niet genoeg naar elkaar. Mensen interesseren zich niet genoeg voor een ander. Het gaat er niet om dat men zich niet voor zichzelf zou moeten interesseren, uiteraard moet iedereen zich voor zichzelf interesseren. Als dat echter te sterk de overhand krijgt, en er is geen aandacht meer voor wat daar buiten gebeurd, dan gaat het daar buiten dus fout. Uiteindelijk komen die problemen terug, en komt men zelf in de problemen. Wie zich dus voor zichzelf interesseert, die hoort zich óók voor het algemene en “de ander” te interesseren, want anders gaat het ook met jou fout op den duur. Het willen domineren van anderen, in plaats van anderen te willen helpen, is één van de ergste problemen van de mensheid. Het is apen en honden gedrag. Het leidt tot een apen en honden politiek, tot een apen versus honden oorlog. Tegelijkertijd is er ook een enorme slaafsheid bij veel mensen, het zonder nadenken accepteren en aanbidden van de mannetjes van de macht, en alles wat die zeggen. Dat is de andere kant van die wil tot dominantie: de wil tot slaafsheid. Deze beide problemen versterken elkaar.

Hieruit kan men de conclusie trekken, dat er een gebrek aan gelijkheid is, er is een gebrek aan anderen zien als gelijken. Anderen worden ofwel gezien als goden die aanbeden moeten worden, of als slaven die vertrapt mogen worden. Het is teveel het ene of het andere, en te weinig wordt de middenweg hierin gevonden. Dit hele voorstel hier, “Verdeel de Macht”, is in zekere zin een uiting van die middenweg kiezen tussen overheersing en onderwerping: de weg van gelijkwaardigheid. Uiteraard wordt dat dan direct weer tot een radicale karikatuur gemaakt in deze maatschappij, alsof iedereen gelijk zou zijn of moeten zijn, of dat alles maar moet mogen, enzovoorts.

Hoe dan ook, in dit voorstel wordt gepleit voor een organisatie van de maatschappij waarin er meer plaats is voor gelijkheid van macht, omdat dit direct per wet wordt geïmplementeerd. Dat is min of meer de kern van de zaak, en dat geeft ook aan hoe moeilijk het zal zijn om hier voortgang mee te maken, omdat het over de keuzes gaat die mensen nu zelf op een bepaalde manier maken, en dat is daarom niet simpel te verbeteren. Men kan wel andere wetten invoeren, maar als een volk daar geen inhoud aan kan geven, dan zullen we waarschijnlijk zien dat er niet veel veranderd.

Desalnietemin is er een kans dat als er meer ruimte is voor gelijkheid en samen besluiten maken, als er ook werkelijk praktische kansen liggen om aan het werk te gaan zonder allerlei gezeur en moeilijke dingen met leningen enzovoorts (de rauwe grond ligt gewoon te wachten, en de markt is open!), dat mensen hier ook aan kunnen wennen en meer op die manier willen leven, zodat het meer een menswaardige maatschappij wordt, in plaats van een apen en honden gevecht om de macht (hoe mooi ook verstopt). Ook al zal er misschien niet zoveel verbeteren op de korte termijn, waarschijnlijk zal er ook niet veel verslechteren (alhoewel er altijd implementatie problemen zijn, vergelijkbaar met de troep die men vaak ziet tijdens de bouw van een nieuw gebouw). Vooral op de wat langere termijn (generaties), is er kans op verbetering, als mensen wennen aan het leven in een vrije democratische samenleving, met verminderde baas/slaaf verhoudingen. Er is ook weer plek voor diegenen die alleen simpel werk willen doen, opnieuw als werknemer ergens in een baantje waar men weinig voor hoeft te kunnen. De kans om uitgebuit te worden is minder groot dan in het huidige systeem.

Persoonlijk denk ik dat het nog niet zo makkelijk zal zijn, maar dat het een plicht is om zoveel mogelijk succes te boeken op deze grootheden, want vroeg of laat zal het toch hier heen moeten gaan, of men wil of niet, want er is geen toekomst voor een mensheid die zich om de zoveel tijd weer als een beest gaat gedragen (tirannie en oorlog). Dat kan niet meer, omdat de technologie te sterk is geworden. Wij trekken onszelf kapot, wij roeien onszelf op die manier op den duur uit, of slaan onszelf terug tot de steentijd. Dat is de objectiviteit van het probleem.

§

Dat was dan het einde van de terugblik, blijkbaar moest er toch weer wat propaganda bijgemengd worden, volgens goed gebruik. Over het algemeen ben ik zeer tevreden over de kwaliteit van de geleverde voorstellen, die dankzij de lange strijd van onze voorhouders tegen het feodale stelsel en daarna tegen de uitbuiting en de terreur opgeschreven en overdacht konden worden, zonder ook maar één poging om ondergetekende het werk onmogelijk te maken, in tegendeel. Het was makkelijk werken, zo in de moderne tijd met computers, centrale verwarming, en een wasmachine ! Onvoorstelbaar wat tegenwoordig allemaal kan. Graag behoud ik het goede, en ook vandaar deze voorstellen. Het kwade zal echter langzaam maar zeker vernietigt moeten worden, vandaar deze voorstellen.

Ik had meer tegenstand verwacht, tot en met moordpogingen aan toe, want zo ging dat in de geschiedenis. Vroeger werd men doodleuk op de brandstapel gegooid als men de machthebbers niet als goden aanbad, maar ook nog lang daarna kon men op boetes rekenen als men meningen verkondigde die de macht hebbertjes niet aan stonden. Merk op dat de sociale druk ook zeer zwaar kan zijn, nog buiten dat soort officiële dictatuur om. Het is een unieke tijd waarin eenieder zijn mening mag uiten. Ik zeg wel eens voor de grap: in Nederland mag iedereen zeggen wat hij wil, want er is toch niemand die luistert. Het was dus vrij makkelijk werken, wat de kwaliteit ten goede komt natuurlijk, en verder moeten we dan maar zien wat er gaat gebeuren.

Ik kan niet verder gaan met dit proberen aan de man te brengen, met een zo extreme doofheid, een zo totaal negeren en een zo totale muur van desinteresse. Overigens was ik het al lang zat met het debat, en heb de laatste anderhalf jaar ook voornamelijk besteedt aan het maken van 40% Minivan toetsenbord firmware (link). Om deze te ontwikkelen, was typen ook weer nuttig.

Toekomst

Het is denkbaar dat er nog wat videos gemaakt worden, om dit systeem op die manier uit te leggen. Het zou ook kunnen dat de situatie in Nederland zo ver uit de hand gaat lopen, dat het dringende noodzaak wordt om nog eens door te dringen tot de dan hopelijk bestaande oppositie of direct tot wie dan ook. In principe ligt alles stil, tot er ook eens iets positiefs van anderen komt.

Doel bereikt

Het doel is bereikt. Dat doel was om goede mensen een kans te geven, tegen de criminelen van de macht, die tegenwoordig bijzonder slim zijn geworden in het liegen en mensen slechte dingen laten doen en steunen, zonder dat ze dat door lijken te hebben. Persoonlijk vond ik het te ver gaan, en dat veel mensen een extra kans verdienden om deze door en door slechte mensen te verslaan, en dan iets beters op te bouwen.

Zoals te verwachten was, hadden mensen geen interesse in serieuze rechtvaardigheid en vrede, geen interesse om dingen eens echt op fundamenteel niveau goed te gaan doen. Op een ander niveau is de standaard desinteresse ook wat mensen nekt, omdat ze bij voorbaat al denken te weten hoe en wat, en daar hun oppervlakkige negatieve emotie gedreven oordeel over klaar hebben. Die eigenschap geldt voor mensen die niet in een democratie kunnen leven (mogelijk de meerderheid, wat een interessante paradox is), en waar dus wellicht toch al geen hoop meer voor is op dit moment.

Dat maakt allemaal verder niet uit voor dit project. Het doel is niet om mensen tot iets te dwingen, of te eisen dat ze/we iets kunnen dat ze/we niet kunnen, alleen om mensen/ons-allen een extra kans te geven. Die kans hebben we nu gehad, zoals verwacht hebben ze het verworpen, maar dat is niet mijn probleem. In principe blijft deze kans open staan, zolang een afdoende hoeveelheid van de tekst blijft bestaan. Deze specifieke kans om het beter te gaan doen (op deze specifieke manier, zo u wilt) kan in principe eeuwen open blijven staan.

Soms lijken mensen te denken dat het aan ondergetekende is om dit allemaal maar te gaan zitten doorvoeren, of onder de aandacht te brengen. Als dat dan geprobeerd wordt, dan is de tegenwerping weer dat je zelf de macht wil grijpen. Tot op zekere hoogte is een voorstel onder de aandacht brengen een bijbehorende taak als men een voorstel doet, maar daar zijn ook grenzen aan, en die zijn bereikt. Soms denken mensen dat goede voorstellen direct worden opgepakt door de media of wetenschap. Dat is een grote vergissing, en zeker niet alleen in dit geval.

Dus de pogingen van deze kant worden terug geschroeft tot het absolute en normaal menselijke minimum. Heel af en toe, misschien één keer in de 10 jaar, nog eens een briefje schrijven naar iemand die beweerd interesse te hebben en misschien een hoeveelheid macht. Een keer ergens laten vallen dat men een boek geschreven heeft over economie en democratie en hoe dat allemaal in de volgende stap beter kan (gerekend vanaf waar we nu zijn in Nederland, dus tussen de Parlementaire Revolutie tegen het Feodale stelsel, en de volgende stap naar een Raden Overheid en een vrij land met wél echte kansen voor iedereen). Als mensen daar niet op aanslaan, dan is dat de keuze die dat volk op dat moment maakt, hoe klein en onopvallend dat moment ook kan lijken voor die persoon zelf. Dat kan weer genoeg zijn voor een jaar of twee, want ik ga echt niet beginnen te zeuren over iets dat mensen blijkbaar niet willen of durven, of waar ze gewoon te lui voor zijn, en waarvan ze de voor- en nadelen simpelweg weigeren te overdenken.

§

Wat nog wel een grappig iets is om op te merken, is dat de politici vandaag de dag pretenderen te staan voor precies wat dit voorstel zou kunnen betekenen: vrede, rechtvaardigheid voor allen, stabiliteit en betrouwbaarheid, een vrije markt economie, vrijheid in het algemeen, solidariteit, en een democratische rechtstaat. Men zou dus kunnen zeggen dat de meeste politici aan het liegen zijn, en zich voordoen alsof ze in de categorie van dit voorstel vallen, terwijl ze in de regel oorlogen steunen, de rijken steeds rijker en de armen armer laten worden (in sommige landen is dit erger dan in andere), minimaal bezig zijn met democratie (behalve als ze er zelf beter van worden), de grote bedrijven de economie laten vernielen en laten omvormen tot een nieuw soort algemene loon slavernij met steeds minder vrijheid. In die zin zou men kunnen beweren dat het volk in het algemeen een wil heeft in de richting van dit voorstel, maar dat dit wordt afgevangen door leugenachtige politici die pretenderen daar voor te staan, maar het niet waar (willen) maken. Dat betekend niet dat alle politici leugenaars zijn, maar ze zitten er tussen en er is een hoop oppervlakkigheid.

Om terug te gaan naar het begin: voor een volk dat van licht duisternis heeft gemaakt door in de absurditeit van Einstein mee te gaan, was eigenlijk bij voorbaat al geen hoop. Voor een volk dat van de duisternis hun licht hebben gemaakt door met Jesus de afgod uit Rome mee te gaan, was eigenlijk al bij voorbaat geen hoop. Als absurditeit hun waarheid, en de Imperialistische strooptocht hun ideaal is, dan is het misschien maar beter dat ze dit programma niet proberen uit te voeren, want het zou zo’n puinhoop kunnen worden dat dit negatief afstraalt op wat in principe een goed plan lijkt te zijn.

Propaganda werk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *